X
Szanowny Użytkowniku
25 maja 2018 roku zaczęło obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r (RODO). Zachęcamy do zapoznania się z informacjami dotyczącymi przetwarzania danych osobowych w Portalu PolskieRadio.pl
1.Administratorem Danych jest Polskie Radio S.A. z siedzibą w Warszawie, al. Niepodległości 77/85, 00-977 Warszawa.
2.W sprawach związanych z Pani/a danymi należy kontaktować się z Inspektorem Ochrony Danych, e-mail: iod@polskieradio.pl, tel. 22 645 34 03.
3.Dane osobowe będą przetwarzane w celach marketingowych na podstawie zgody.
4.Dane osobowe mogą być udostępniane wyłącznie w celu prawidłowej realizacji usług określonych w polityce prywatności.
5.Dane osobowe nie będą przekazywane poza Europejski Obszar Gospodarczy lub do organizacji międzynarodowej.
6.Dane osobowe będą przechowywane przez okres 5 lat od dezaktywacji konta, zgodnie z przepisami prawa.
7.Ma Pan/i prawo dostępu do swoich danych osobowych, ich poprawiania, przeniesienia, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania.
8.Ma Pan/i prawo do wniesienia sprzeciwu wobec dalszego przetwarzania, a w przypadku wyrażenia zgody na przetwarzanie danych osobowych do jej wycofania. Skorzystanie z prawa do cofnięcia zgody nie ma wpływu na przetwarzanie, które miało miejsce do momentu wycofania zgody.
9.Przysługuje Pani/u prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego.
10.Polskie Radio S.A. informuje, że w trakcie przetwarzania danych osobowych nie są podejmowane zautomatyzowane decyzje oraz nie jest stosowane profilowanie.
Więcej informacji na ten temat znajdziesz na stronach dane osobowe oraz polityka prywatności
Rozumiem
more_horiz
Kultura

Anioły w Ameryce

Ostatnia aktualizacja: 14.05.2007 10:35
Warlikowski zręcznie teatralizując "Anioły w Ameryce", nie tworzy ważnego spektaklu, ale rzetelną adaptację ważnego dramatu.
Audio

 

''

Po prawie dwuletnim oczekiwaniu wreszcie nowa premiera Krzysztofa Warlikowskiego w TR w Warszawie. Tym razem Anioły w Ameryce Tony’ego Kushnera, dramat wielowymiarowy, bogaty, bardzo silnie osadzony w amerykańskiej historii i mitologii, w realiach Ameryki lat 80. i mówiący w dużej mierze „o Ameryce i Amerykanach, o wizji Ameryki, o jej utopii i o projekcie jej przyszłości” (Isabel Szatrawska, „Dialog” nr 10/2005). Dla Warlikowskiego amerykański kontekst nie jest jednak tak ważny. Zmiany polityczne, społeczne, kulturowe, które dokonują się w Polsce od 17 lat, zbliżają bowiem polskich odbiorców do odbiorców amerykańskich, zbliżają problemy i rozterki obu tych grup, tym samym możliwe jest zinterpretowanie Aniołów w Ameryce jako tekstu także o nas tu i teraz. Poza tym reżyser chce mówić, co oczywiste, przede wszystkim o tym, co go dotyka, co widzi w świecie, w którym żyje. Tłumaczy to w jednym z wywiadów: „Naprawdę chcę zrobić spektakl o zagonionym świecie, w którym rodzina odchodzi na dalszy plan. Wydaje się, że Warszawa jest miastem złożonym z młodych ludzi odnoszących sukcesy, kupujących mieszkania i samochody. W większości są samotni, bo wtedy łatwiej o pracę i w pracy. Chcę postawić pytanie, co się stanie z tymi ludźmi, kiedy już wszystko osiągną, a nie będą przynależeli do żadnej wspólnoty w postaci właśnie rodziny. Co się stanie z ich samotnością, myśleniem i wiarą, w której zostali wychowani”. Z problem przynależności, wspólnoty, określenia i odnalezienia swego miejsca w świecie, łączą się także inne ważne tematy tego spektaklu – wyraźnie zaangażowanego w dyskusję o kondycji człowieka naszych czasów, głównie jednak za sprawą świetnego dramatu Kushnera. Warlikowski bowiem, zręcznie teatralizując Anioły w Ameryce, nie tworzy ważnego spektaklu, ale rzetelną adaptację ważnego dramatu.

POSŁUCHAJ: Rozmowa Marcina Pesty z krytykiem teatralnym Piotrem Gruszczyńskim, relacjonującym wystawienie spektaklu "Anioły w Ameryce" na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym w Awinionie. Rezonans. Program 2. (2,52 MB)

Ogrom Kushnerowskiego tekstu przełożony został na ogrom teatru. Przedstawienie prawie sześciogodzinne, podzielone na dwie części, prowadzone niespiesznie, pozwala na spokojne śledzenie, przekazywanych w kreacjach aktorów i w budujących się między postaciami relacjach, fundamentalnych kwestii takich jak przebaczenie, przynależność, przeznaczenie, cel i sens istnienia. Mocnymi filarami spektaklu są dwa monologi, wygłaszane przy mównicy, na środku sceny, zdecydowanymi, pewnymi głosami aktorów. Monolog „ortodoksyjnego rabina żydowskiego”, Rabbi Izydora Chemelwitza (Stanisława Celińska) rozpoczyna część pierwszą, a monolog „najstarszego bolszewika świata”, Aleksieja A. Prelapsarianowa (Zygmunt Malanowicz) – drugą. Przemowy te kierowane są w równym stopniu do innych postaci, jak i do widowni: do współczesnego człowieka zawieszonego między przeszłością a przyszłością. Poszerzają horyzont zmagań bohaterów, uwikłanych w chorobę, problem wierności, odpowiedzialności, zwykłej ludzkiej uczciwości, którzy z jednej strony coraz słabszą nicią połączeni są ze światem tradycji, zapominanym i odchodzącym (jak mówi Rabbi: „Wkrótce... wszyscy starzy pomrą”), z drugiej zaś – nie wiedzą jeszcze, gdzie i czym jest ich cel, do czego dążą, stale rozwijając się, zmieniając.

''fot. S. Okołowicz, TR w Warszawie.

Spektakl rozgrywa się w jednej (dosyć pustej i obszernej) przestrzeni. Wkraczający w nią, w kolejnych scenach, bohaterowie swą obecnością wskazują na zmiany miejsc akcji, które czasami dodatkowo przenikają się nawzajem. Warlikowski przejmuje bowiem za Kushnerem pomysł równoległych scen. I tak na przykład, tuż obok siebie rozmawiają dwie pary Louis (Jacek Poniedziałek) i Prior (Tomasz Tyndyk), Joe (Maciej Stuhr) i Harper (Maja Ostaszewska). Ich kwestie przechodzą jedna w drugą, nie tworząc komunikacyjnego chaosu, ale harmonijny przekaz, który ze zdwojoną siłą mówi o rozkładzie relacji, obcości pozornie bliskich sobie osób (para homoseksualna żyjąca ze sobą prawie pięć lat i małżeństwo mormonów).  Siłą scen, w których poznajemy losy tych dwóch par, jest aktorstwo – niestety nierówne. Gra Poniedziałka, ale także i Tyndyka, często pozostawia wiele do życzenia. Ich kreacje sprawiają wrażenie wymuszonych, są nieprzekonujące, przeniknięte nużącą, niezmienną manierą, drażnią sztucznością i przerysowaniem, na przykład w scenach przekazujących skrajne emocje – tak jakby dochodząc do najwyższych tonów, nagle okropnie fałszowali. Inaczej Stuhr (trzeba przyznać, że nie najgorzej udało mu się wejść w hermetyczny zespół Warlikowskiego) i Ostaszewska, jak zwykle świetna w tym podobnych rolach (nadwrażliwych, delikatnych i poranionych kobiet). Najciekawsze jednak kreacje tego spektaklu to Roy (Andrzej Chyra) i Ethel Rosenberg (Danuta Stenka); on – hipokryta, wcielenie czystego zła, ona – jego ofiara, która przybywa, aby napawać się jego upadkiem, a staje się tą, która zaśpiewa kadysz („w nim spotyka się miłość i przebaczenie”) nad jego ciałem.

Anioły w Ameryce pozostają w pamięci jako spektakl o ludziach walczących o godne życie w świecie, w którym nie ma miejsca dla chorych, słabych i innych (pod względem rasy, płci, religii, orientacji seksualnej), ale także walczących po prostu o życie, na przekór przemijaniu i śmierci. To spektakl zachęcający do dialogu, oczyszczenia i do wiary w siebie. Nadzieja nie ma być pokładana w Bogu (odszedł, a gdy wrócił, ludzie podali go do sądu i, o ironio, wybrał sobie na obrońcę najgorszą szumowinę – Roy’a), ale w sobie samym. Przedstawienie kończą więc afirmatywne słowa Priora, skierowane do widowni: „Jesteście cudowni, wszyscy. I błogosławię was: Niech Życie Trwa. Zaczyna się Wielka Praca”. Pozostaje tylko pytanie: jaką siłę ma dziś sztuka, czy jest w stanie zmienić człowieka?


Katarzyna Piętka

Anioły w Ameryce, reż. Krzysztof Warlikowski, obsada: Stanisława Celińska, Magdalena Cielecka, Maja Ostaszewska, Bogusława Schubert, Danuta Stenka/Dorota Landowska, Andrzej Chyra, Rafał Maćkowiak, Zygmunt Malanowicz, Jacek Poniedziałek, Maciej Stuhr, Tomasz Tyndyk; TR w Warszawie.

Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak
www.narodoweczytanie.polskieradio.pl
Cichociemni

Czytaj także

Letni Festiwal Muzyczny: Karol Szymanowski "Król Roger"

Ostatnia aktualizacja: 29.06.2009 13:11
29 czerwca 2009, godz. 20:00
rozwiń zwiń

Czytaj także

"T.E.O.R.E.M.A.T." triumfatorem

Ostatnia aktualizacja: 30.03.2010 09:06
Spektakl "T.E.O.R.E.M.A.T." wystawiony w TR Warszawa jest triumfatorem Ogólnopolskiego Konkursu na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Europejskiej. Spektakl zdobył Grand Prix konkursu, który jest już organizowanego po raz piąty.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Koncert Renate Jett- WYGRAJ BILET!

Ostatnia aktualizacja: 16.10.2009 08:03
Znakomita austriacka aktorka Renate Jett jeszcze w październiku zaśpiewa w Warszawie. Na scenie towarzyszyli jej będą muzycy grający w „(A)pollonii“. W programie znalazły się utwory z najnowszego spektaklu Krzysztofa Warlikowskiego, ale także wcześniejsze z repertuaru aktorki.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Feliksy Warszawskie

Ostatnia aktualizacja: 26.10.2009 08:37
Dziś zostaną wręczone Feliksy Warszawskie- najbardziej prestiżowe nagrody teatralne stolicy
rozwiń zwiń